Wystawa bonsai w Ogrodzie Botanicznym UZ

bonsai.jpg

 

17 czerwca 2015 r.

 

 

W najbliższą niedzielę 21 czerwca br. w Ogrodze Botanicznym Uz odbędzie się wystawa bonsai. Rozpocznie sie o godz. 10.00. Natomiast od 12.00 do 16.00 odbędą się pokazy formowania bonsai oraz prelekcja na temat uprawy bonsai w Japonii. Uczestnicy wystawy będą mogli konsultować pielęgnację własnych roślin.
Organizatorzy wystawy to: Uniwersytet Zielonogórski, miasto Zielona Góra, Ogród Botaniczny UZ oraz Polska Asocjacja Bonsai.


Bonsai czy sztuka bonsai (jap.karłowate drzewo w naczyniu, bon – płaska taca lub pojemnik, sai – roślina; chiń. penjing) – sztuka miniaturyzowania drzew lub krzewów uprawianych w odpowiednio dobranych, płaskich pojemnikach. Ten efekt jest uzyskiwany poprzez specyficzne przycinanie oraz pielęgnację. W potocznym znaczeniu bonsai to zminiaturyzowane rośliny o sztucznie wymuszonym, płytkim systemie korzeniowym umieszczone w płaskim naczyniu.

 

Sztuka uprawy bonsai pochodzi z Chin (jest tam nazywana penjing, również penzai), mimo że jest kojarzona głównie z Japonią. Według źródeł, Japończycy włączyli ją do swych tradycji w VIII wieku n.e. Pierwszy wiersz mówiący o bonsai pochodzi z połowy XIV w., jednak najwcześniejsze rysunki pochodzą ze skryptów z 1309 roku. Sztuka bonsai zanikła w Chinach, podczas gdy w Japonii osiągnęła doskonałość. W przeszłości tą sztuką zajmowali się ludzie wysoko urodzeni – arystokraci, osoby duchowne. Od XVII w. zajęli się nią również przeciętni śmiertelnicy.

 

Uzyskanie doskonałej formy bonsai to rezultat wieloletniej pielęgnacji, niekiedy kilku pokoleń ogrodników. Do uprawy wybiera się gatunki drzew i krzewów o zdrewniałych pędach. Najbardziej cenione są bonsai z drzew długowiecznych, takich jak dęby, sosny, cisy, świerki, jałowce. Najmniej natomiast ceni się krótko żyjące gatunki roślin, jak np. topola.

W sztuce bonsai wyróżnia się liczne style, według których  drzewko jest kształtowane, różniące się głównie kształtem pnia i pochyleniem do doniczki. Drzewko bonsai nigdy nie jest "skończone". Jest ono żywą rośliną, wymagającą stałej pielęgnacji, polegającej nie tylko na podlewaniu i nawożeniu, lecz również na dbaniu o skarłowaciały kształt rośliny poprzez używanie technik mechanicznych. Drzewko jest więc przycinane, pędy uszczykiwane, a gałęzie owijane drutem, aby zachowały nadany im kształt.

 

Bardzo często sztuce bonsai towarzyszą kompozycyjnie dodatkowe elementy np. drobne rośliny lub kamienie. Umiejętność tworzenia takich ekspozycji zyskała rangę osobnych dziedzin: kusamono i suiseki. Tworzenie miniaturowych "krajobrazów na tacy", nazywanych saikei ("żyjący krajobraz"), jest specyficzną formą bonsai, wykorzystującą skały, trawy, mchy, piaski oraz żywe drzewa. Obok żywych roślin można wykorzystać również sztuczne (bonkei). Przy starannym doborze roślin i zachowaniu proporcji można uzyskać precyzyjne odtworzenie krajobrazu w miniaturze.

 

(Informacje o bonsai podajemy za Wikipedią)

 
D&C JARY .:. (C) 2013-2016 Uniwersytet Zielonogórski .:. KONTAKT